18 grudnia 2017, poniedziałek, 13:32

Na święta …. z tradycyjnym, polskim klimatem

Gościom Chaty w le­sie – tym, któ­rzy już u nas go­ści­li i tym, któ­rzy za­mie­rza­ją nas od­wie­dzić – ży­czy­my ra­do­sny­ch Świąt Narodzenia Pańskiego i po­myśl­no­ści w Nowym 2018 ro­ku.

Z pol­ski­mi kli­ma­ta­mi: szop­ką, gwiaz­dą i z tu­ro­niem, wraz z  http//folkstar.pl

Powiązane wpisy

1 stycznia 2016, piątek, 15:48

Na ten Nowy Rok

Kieszkonkowy zegar słoneczny z kolekcji MEK. Fot. Jacek Kubienia

Na szczę­ście, na zdro­wie, na ten Nowy Rok                                                                                                                                       By się wąm da­rzy­ła ka­pu­sta i gro­ch …                                                                                                                                                 W kó­mo­rze, w obo­rze dej Pąnie Boże.

Takie oto ży­cze­nia by­ły wy­po­wia­da­ne w pro­gu do­mu po po­wro­cie z no­wo­rocz­ne­go na­bo­żeń­stwa w ko­ście­le przed la­ty w ga­li­cyj­skiej wsi.

Tradycji sta­ło się za­dość – i moi do­mow­ni­cy też dziś ocze­ku­ją na te ry­mo­wan­ki po mo­im po­wro­cie z ko­ścio­ła.

A je­że­li już o tej tra­dy­cji mo­wa, to przy­po­mnę, że na Boże Narodzenie też by­ła spe­cjal­na ry­mo­wan­ka:                                     Na szczę­ście, na zdro­wie, na to Boże Narodzenie,                                                                                                                             By się wąm da­rzy­ło wszyst­ko stwo­rze­nie …                                                                                                                                    W kó­mo­rze, w obo­rze dej Pąnie Boże.

A z ko­lei w dru­gi dzień świąt – na św. Szczepana by­ło tak:                                                                                                                  Na szczę­ście, na zdro­wie na ten św. Scepąn,                                                                                                                                      By się wąm da­rzą­ła ka­pu­sta ze rze­pąm …                                                                                                                                              W kó­mo­rze, w obo­rze dej Pąnie Boże.

Tak ja­koś na Podhalu dba­no o uro­dzaj ka­pu­sty. Była po­wszech­na i lu­bia­na, o czym świad­czy krą­żą­cy dow­cip gó­ral­ski:

„Maryśka py­ta: Co Antek be­dzies jod na dzie­siej­sy ło­biod?                                                                                                               E, by­le co – by­le by­ła ka­pu­sta.”

PS. W ca­łym 2016 ro­ku po­myśl­no­ści ży­czy go­spo­da­rz Chaty w le­sie. Załączona fo­to­gra­fia (Jacek Kubienia) przed­sta­wia kie­szon­ko­wy ze­gar sło­necz­ny z ko­lek­cji Muzeum Etnograficznego w Krakowie. Niech nam od­mie­rza tyl­ko te do­bre go­dzi­ny na­sze­go ży­cia.

Powiązane wpisy

15 września 2014, poniedziałek, 10:45

Dożynki gminne w Zagwiździu

Interesujące de­ko­ra­cje po­ja­wi­ły się w Zagwiździu z oka­zji gmin­ny­ch do­ży­nek oraz pa­ra­da sty­lo­wy­ch po­jaz­dów rol­ni­czy­ch.

  

Powiązane wpisy

1 marca 2014, sobota, 5:20

Na kiermaszu z walonkami

Miałem oka­zję uczest­ni­czyć w kier­ma­szu (to ostat­ni dzień mo­je­go po­by­tu w Niżnym Nowogrodzie we wschod­niej Rosji), któ­ry je­st w po­rze na­sze­go koń­ca kar­na­wa­łu – to tzw. Maslenica. Kiermasz, na któ­ry wej­ście je­st płat­ne ( 50 ru­bli) od­by­wał się nie­opo­dal oka­za­łe­go gma­chu do­mu to­wa­ro­we­go. Zostal wy­bu­do­wa­ny w 1890 ro­ku. Dziś je­dy­nie z ze­wną­trz pre­zen­tu­je się nie­źle, we­wnątrz cza­sy ra­dziec­kie.

Powiązane wpisy

9 stycznia 2012, poniedziałek, 15:59

Kolędnicy

[vsli­der name=”vslider_options”]

Minęły Święta Bożego Narodzenia, mi­nął Nowy Rok i przy­sze­dł czas na ko­lę­do­wa­nie.

Aby tra­dy­cji sta­ło się za­dość – ko­lęd­ni­cy z Zagwiździa (to tuż za la­sem) wy­ru­szy­li w ostat­ni week­end w od­wie­dzi­ny po­szcze­gól­ny­ch do­mo­stw. Drzwi i wro­ta po­se­sji sta­nę­ły otwo­rem, aby ko­lęd­ni­cy mo­gli swo­bod­nie wej­ść i wje­chać na go­ścin­ne obej­ścia nie­mal wszyst­ki­ch do­mo­stw.

Był więc św. Józef i Maryja, by­li Trzej Królowie, anio­ło­wie i pa­ste­rze. Były ko­zy, by­ły ko­nie, a na­wet dwa do­rod­ne cie­lacz­ki (chy­ba za­mia­st wo­ła i osła) ocho­czo pa­ra­du­ją­ce przez ca­łą wieś w Borach Stobrawskich na Opolszczyźnie.

Barwny ko­ro­wód two­rzy­li człon­ko­wie Rady Sołeckiej Zagwiździa, na któ­ry­ch cze­ka­ły dat­ki i po­czę­stu­nek. Nawet ko­lęd­ni­cy za­wi­ta­li do bra­my ple­ba­nii, gdzie zo­sta­li ugosz­cze­ni przez swo­je­go księ­dza Proboszcza.

Kolędnicy z Zagwiździa - fot. Jerzy Kupczyk

Powiązane wpisy