Dziś powracam do zasygnalizowanej wcześniej historii dotyczącej byłego gospodarza domu, który aktual­nie zaj­mujemy. Przedstawione przeze mnie historie mogą być tylko hipotezami z uwagi na brak moż­liwo­ści ich weryfikacji. Natomiast mam nadzieję, że poprzez moje infor­macje na stronach inter­netowych, mogą one dotrzeć do osób, które w jakiś spo­sób związane mogą być z przed­stawionymi sytuacjami. I liczę, że znajdą się tacy, którzy uzupeł­nią te fakty.

Dwa por­trety, które pozostały na strychu nabytego przez nas domu, naj­praw­dopodob­niej przed­stawiają gospodarza – Janusza Gałka. Jeden z nich jest sygnowany przez autorkę:

Mira Klara 1.XI.82
„dodaj mu sił,
o dodaj mu sił na tysiąc dróg wiodąc”

Portret bar­dzo tajem­niczy: na ramieniu por­tretowanego spo­czywa czyjaś dłoń. Kogoś bliskiego, obcego, czy może osobistego Anioła Stróża? Podejrzewam, że dedykowana treść może się odnosić do twór­czo­ści poetyc­kiej Janusza Gałka.

Dotarłem jesz­cze do jed­nego tomiku sygnowanego nazwiskiem Janusz Gałek - nie­stety tylko wir­tual­nie. Open Library wrocław­skiego wydaw­nic­twa Ossolineum dokumen­tuje 48 stronicowy tomik poezji z 1978 roku pt.: Definicja wiecz­nej satys­fak­cji.

Sądzę, że twór­czość poetycka Janusza Gałka skupiała się wokół wrocław­skiego środowiska. Wskazuje na to patronat wrocław­skiego Ossolineum, które wydało zdobyty ostat­nio i cytowany przeze mnie tomik jak i prezen­towany powyżej tytuł. Bardzo nie­wiele rzeczy pozostało po daw­nych gospodarzach - trochę szkiców, tomików poezji, przy­pad­kowych książeczek. Zgromadziliśmy je w starym sąsieku na strychu. Jest zima i tem­peratura nie pozwala na to, aby zająć się teraz szperaniem i docieraniem do źródeł. Zatem jakie są fakty?
→ czytaj dalej…