Dziś powra­cam do zasy­gna­li­zo­wa­nej wcze­śniej histo­rii doty­czą­cej byłego gospo­da­rza domu, który aktu­al­nie zaj­mu­jemy. Przedstawione przeze mnie histo­rie mogą być tylko hipo­te­zami z uwagi na brak moż­li­wo­ści ich wery­fi­ka­cji. Natomiast mam nadzieję, że poprzez moje infor­ma­cje na stro­nach inter­ne­to­wych, mogą one dotrzeć do osób, które w jakiś spo­sób zwią­zane mogą być z przed­sta­wio­nymi sytu­acjami. I liczę, że znajdą się tacy, któ­rzy uzu­peł­nią te fakty.

Dwa por­trety, które pozo­stały na stry­chu naby­tego przez nas domu, naj­praw­do­po­dob­niej przed­sta­wiają gospo­da­rza – Janusza Gałka. Jeden z nich jest sygno­wany przez autorkę:

Mira Klara 1.XI.82
„dodaj mu sił,
o dodaj mu sił na tysiąc dróg wiodąc”

Portret bar­dzo tajem­ni­czy: na ramie­niu por­tre­to­wa­nego spo­czywa czy­jaś dłoń. Kogoś bli­skiego, obcego, czy może oso­bi­stego Anioła Stróża? Podejrzewam, że dedy­ko­wana treść może się odno­sić do twór­czo­ści poetyc­kiej Janusza Gałka.

Dotarłem jesz­cze do jed­nego tomiku sygno­wa­nego nazwi­skiem Janusz Gałek - nie­stety tylko wir­tu­al­nie. Open Library wro­cław­skiego wydaw­nic­twa Ossolineum doku­men­tuje 48 stro­ni­cowy tomik poezji z 1978 roku pt.: Definicja wiecz­nej satys­fak­cji.

Sądzę, że twór­czość poetycka Janusza Gałka sku­piała się wokół wro­cław­skiego środo­wi­ska. Wskazuje na to patro­nat wro­cław­skiego Ossolineum, które wydało zdo­byty ostat­nio i cyto­wany przeze mnie tomik jak i pre­zen­to­wany powy­żej tytuł. Bardzo nie­wiele rze­czy pozo­stało po daw­nych gospo­da­rzach - tro­chę szki­ców, tomi­ków poezji, przy­pad­ko­wych ksią­że­czek. Zgromadziliśmy je w sta­rym sąsieku na stry­chu. Jest zima i tem­pe­ra­tura nie pozwala na to, aby zająć się teraz szpe­ra­niem i docie­ra­niem do źródeł. Zatem jakie są fakty?
→ czy­taj dalej…