3 października 2017, wtorek, 10:55

Były grzyby – teraz czas na nalewki

      

Moja tra­dy­cyj­na „że­ni­cha kre­so­wa” – na­lew­ka z dzi­kiej ró­ży się ro­bi…

Tegoroczne ma­jo­we przy­mroz­ki moc­no prze­trze­bi­ły mo­ją skrom­ną plan­ta­cję dzi­kiej ró­ży ga­tun­ku Rosa ru­go­sa  (ró­ża po­marsz­czo­na) przy pło­cie Chaty w le­sie. Jednak kil­ka ki­lo­gra­mów w ostat­ni week­end uda­ło się ze­brać na mo­ją, uzna­ną już sto­braw­ską na­lew­kę.

Powiązane wpisy

30 września 2015, środa, 8:33

Żenicha kresowa

Nalewka - 2

To wła­śnie na­sta­wio­na wczo­raj na­lew­ka z dzi­kiej ró­ży. Ja od kil­ku lat przy jej pro­duk­cji ko­rzy­stam ze spraw­dzo­nej, Nalewka - 3tra­dy­cyj­nej re­cep­tu­ry po­cho­dzą­cej ze Wschodnich Kresów. Nazywa się do­ść ory­gi­nal­nie: że­ni­cha kre­so­wa.Nalewka-z-dzikiej-róży- etykieta

Owoce naj­le­piej zbie­rać po pierw­szy­ch przy­mroz­ka­ch ale w związ­ku z te­go­rocz­ną su­szą zbie­ra­łem je ze swo­jej ma­łej plan­ta­cji już dwa ty­go­dnie te­mu i cze­ka­ły w za­mra­żar­ce.

Więcej in­for­ma­cji o tej na­lew­ce wraz z prze­pi­sem za­mie­ści­łem już kie­dyś na blo­gu – moż­na to zna­leźć pod lup­ką po pra­wej stro­nie, wpi­su­jąc ha­sło: na­lew­ka z dzi­kiej ró­ży.

Powiązane wpisy

29 października 2014, środa, 8:17

Żenicha kresowa – nalewka z dzikiej róży

Teraz po­ra na ko­lej­ną na­lew­kę. To że­ni­cha kre­so­wa – na­lew­ka z dzi­kiej ró­ży. Ja po­sia­dam wła­sną plan­ta­cję od­mia­ny ró­ża po­marsz­czo­na (Rosa ru­go­sa). Jest więk­sza od tej dzi­kiej ró­ży, mięk­ka, so­czy­sta i swo­im wy­glą­dem przy­po­mi­na ma­łe, kok­taj­lo­we po­mi­dor­ki. Nie na­le­ży z nią zwle­kać do pierw­szy­ch przy­mroz­ków, bo owo­ce wcze­śniej się za­su­sza­ją i chęt­nie też po nie się­ga­ją pta­ki.

A oto mój spraw­dzo­ny prze­pis na na­lew­kę z dzi­kiej ró­ży o swo­istej na­zwie – że­ni­cha kre­so­wa. Podobno na kre­sa­ch wy­sta­wia­no ją na pa­ra­pe­ta­ch do­mów, gdzie cór­ki cze­ka­ły na wy­da­nie, stąd jej na­zwa.

Owoce obrać z szy­pu­łek i ogon­ków (naj­le­piej użyć do te­go no­ży­czek), od­wa­żyć 2 kg owo­ców i po­na­kłu­wać. Ja uży­wam spe­cjal­ne­go urzą­dze­nia do na­ci­na­nia (ubi­ja­nia) ko­tle­tów. Wsypać do du­że­go sło­ja, do­dać 20 szt. goź­dzi­ków oraz po dwie łyż­ki su­chy­ch kwia­tów ru­mian­ku i mię­ty – za­lać spi­ry­tu­sem aby wszyst­kie skład­ni­ki by­ły za­mo­czo­ne i za­mknąć słój. Odstawić na mie­siąc na na­sło­necz­nio­ny pa­ra­pet. Po tym okre­sie do­dać 2 szklan­ki mio­du roz­pusz­czo­ne­go w 1 l wo­dy, 1,5 l spi­ry­tusu. Całość wy­mie­szać, prze­fil­tro­wać i roz­lać do bu­te­lek. Tak przy­go­to­wa­na na­lew­ka bę­dzie jesz­cze le­ża­ko­wać co naj­mniej 2 mie­sią­ce w do­mo­wej piw­nicz­ce.

A tak pre­zen­to­wa­ła się go­to­wa na­lew­ka z ubie­gło­rocz­ny­ch za­pa­sów;)

Powiązane wpisy

28 października 2011, piątek, 13:44

Krzak dzikiej róży

…pąs swój krwa­wy na pla­my sza­ry­ch zło­mów ci­ska.                                                                                                                 U stóp mu buj­ne ro­sną tra­wy…”

Tak pi­sał Jan Kasprowicz o Ciemnych Smreczynach. I tu w ser­cu le­śnej osa­dy Borów Stobrawskich rów­nie do­rod­nie się pre­zen­tu­ją te krze­wy.

Te po­zo­sta­łe na krze­wa­ch owo­ce są świet­nym uzu­peł­nie­niem pta­siej die­ty zi­mo­wą po­rą.

Ja rów­nież ko­rzy­stam z do­bro­dziej­stwa ty­ch krze­wów. Przy pla­no­wa­niu ogro­du Chaty w le­sie wła­śnie dzi­ką ró­żę wy­ko­rzy­sta­łem do ob­sa­dze­nia  po­se­sji. A kil­ka dni te­mu  no­we od­ro­sty krze­wów, któ­re wy­cho­dzi­ły na łą­kę po­za ob­ręb pło­tu prze­sa­dzi­łem bli­żej ogro­dze­nia, uzu­peł­nia­jąc spo­rą już plan­ta­cję.

Pora za­tem na ko­lej­ną na­lew­kę z doj­rza­ły­ch już owo­ców. Przepis na tę na­lew­kę, któ­ry zna­la­złem, i któ­ry już z po­wo­dze­niem wy­ko­rzy­sty­wa­łem po­cho­dzi ze sta­ry­ch, kre­so­wy­ch re­cep­tur.  Jej na­zwa, to ŻENICHA KRESOWA.

1/2 kg owo­ców dzi­kiej ró­ży, 5 goź­dzi­ków, po 1 łyż­ce su­szo­ny­ch kwia­tów ru­mian­ku i li­ści mię­ty, 1 szklan­ka mio­du, 3/4 l spi­ry­tu­su, 1/4 l wo­dy.

Owoce umyć i po­na­kłu­wać, do­da­jąc goź­dzi­ki, mię­tę, ru­mia­nek i za­lać spi­ry­tu­sem. Odstawić na mie­siąc. Następnie zlać na­lew i prze­fil­tro­wać. Miód roz­pu­ścić w prze­go­to­wa­nej, cie­płej wo­dzie. Dodać do na­le­wu i od­sta­wić ca­ło­ść na 2 mie­sią­ce.

Nawet już ety­kie­ta cze­ka. Trudno bę­dzie wy­trzy­mać te trzy mie­sią­ce, aż od­po­wied­nio po­le­ża­ku­je na­sta­wio­na na­lew­ka.

Powiązane wpisy