1 stycznia 2016, piątek, 15:48

Na ten Nowy Rok

Kieszkonkowy zegar słoneczny z kolekcji MEK. Fot. Jacek Kubienia

Na szczęście, na zdrowie, na ten Nowy Rok                                                                                                                                       By się wąm darzyła kapusta i groch …                                                                                                                                                 W kómorze, w oborze dej Pąnie Boże.

Takie oto życzenia były wypowiadane w progu domu po powrocie z noworocznego nabożeństwa w kościele przed laty w galicyjskiej wsi.

Tradycji stało się zadość – i moi domownicy też dziś oczekują na te rymowanki po moim powrocie z kościoła.

A jeżeli już o tej tradycji mowa, to przypomnę, że na Boże Narodzenie też była specjalna rymowanka:                                     Na szczęście, na zdrowie, na to Boże Narodzenie,                                                                                                                             By się wąm darzyło wszystko stworzenie …                                                                                                                                    W kómorze, w oborze dej Pąnie Boże.

A z kolei w drugi dzień świąt – na św. Szczepana było tak:                                                                                                                  Na szczęście, na zdrowie na ten św. Scepąn,                                                                                                                                      By się wąm darząła kapusta ze rzepąm …                                                                                                                                              W kómorze, w oborze dej Pąnie Boże.

Tak jakoś na Podhalu dbano o urodzaj kapusty. Była powszechna i lubiana, o czym świadczy krążący dowcip góralski:

„Maryśka pyta: Co Antek bedzies jod na dziesiejsy łobiod?                                                                                                               E, byle co – byle była kapusta.”

PS. W całym 2016 roku pomyślności życzy gospodarz Chaty w lesie. Załączona fotografia (Jacek Kubienia) przedstawia kieszonkowy zegar słoneczny z kolekcji Muzeum Etnograficznego w Krakowie. Niech nam odmierza tylko te dobre godziny naszego życia.

24 września 2011, sobota, 19:03

Lato minęło

Grzyby w naszych okolicach jakoś nie spieszą z wyjściem ponad leśne poszycie. Ale spacerując po lesie napotykamy na ręczne robótki pajęczej braci (foto uczestniczki warsztatów w Chacie).

Po ostatniej podróży służbowej nad Morze Czarne jeszcze zdążyłem na doroczne rykowisko.

Ryki jeleni rozpoczynają się bardzo wcześnie – jeszcze przed zachodem słońca. Ich charakterystyczne dźwięki echo niesie po sosnowych borach niemal przez całą noc. Wtedy nasza leśna osada aż drży od falujących pohukiwań i przeraźliwych, potężnych ryków, przypominających dęcie pasterzy w wielkie, drewniane trąbity w Beskidach lub na Podhalu.